ήρθαν τα δύσκολα ....

Δεν ξέρω τι συμβαίνει ...πάντως τα θεμέλια της οικογενειακής αλλά και συζυγικής μου ευτυχίας
δέχονται πολλά χτυπήματα τελευταία.
Πάνω που έλυσα  το πρόβλημα που είχα με το θέμα του μωρού αλλά και τη βοήθεια που χρειαζόμουν προσλαμβάνοντας μια κοπελίτσα για λίγες ώρες δύο φορές την εβδομάδα ,τώρα ήρθε να προστεθεί καπάκι κάτι άλλο ακόμα χειρότερο.
Τι είναι αυτό? Τα πεθερικά μου...

Και από ότι φαίνεται αυτός που μου έλεγε πως  υπάρχουν και χειρότερα, αυτά εννοούσε..
γιατί αυτό το κεφάλαιο που άνοιξε απόψε ίσως να μου κλείσει το σπίτι!!!

Από πού να αρχίσω δεν ξέρω αλλά καλύτερα να μην το πιάσω από την αρχή δεν έχω τόσο κουράγιο.
Το θέμα είναι ότι τα πεθερικά μου κράτησαν πολύ κακό τιμόνι και συνεχίζουν να κρατάνε,σε ότι αφορά τα οικονομικά.
Η αδερφή του άντρα μου 25 Μαΐων ζωντόβολο το έχει ρίξει στο καζίνο και τα τρώει εκεί προφανώς ή όπου αλλού της δοθεί ευκαιρία .Μια φορά στο σπίτι δεν πέφτει ούτε σέντ.
Με αυτό το ατράνταχτο επιχείρημα ο πεθερός μου μας κάλεσε απόψε να μας ζητήσει οικονομική βοήθεια.
Άντε και καλή αρχή ....
Αυτοί που δεν υπήρξαν ποτέ πουθενά που δεν έστειλαν για το μωράκι μια κάρτα που έχουν ξεχάσει τι παει να πει γεννεθλια ,γιορτές ,Χριστούγεννα ,Πάσχα γενικά τι πάει να πει έχω ένα εγγόνι
αλλά και ένα παιδί βρε αδερφέ ε, αυτοί οι άνθρωποι απόψε μας ζήτησαν οικονομική βοήθεια..
Δεν ξέρω έχω πολλά στο κεφάλι μου και όλα ανακατεμένα ούτε να γράψω δεν μπορώ ,θολώνει η σκέψη μου απόψε και χάνομαι.
Θα κάνω μια προσπάθεια να τα σουμάρω.
Ο Γ. παίρνει 800 ευρώ μέχρι πρότινος ήταν άνεργος και έδινε μάχες για να πάρει πίσω το συνεργείο που ο και πάλι άμυαλος πεθερός μου νοίκιασε για να την κάνουν οικογενειακός για Αυστραλία.
Οι μάχες φρέναραν λόγο αναβολών και λόγο οικονομικής κρίσης.
Μένουμε λοιπόν στα 800 + ένα νοίκι 500 ευρώ που πέρνουμε απο το νοικιασμένο μαγαζί τους =1300 - 500  όμως και πάλι γιατι φεύγοντας του άφησαν πίσω προίκα 4 δάνεια βλέπεις..συνεπώς βάζουμε και κάτι της από την τσεπούλα μας για μαλακίες άλλων..συνεπώς το σύνολο παραμένει 800 ευρώ ξανα.

Στη οικογένεια του άντρα μου υπάρχουν τρεις ενήλικες εκ των οποίων δουλεύουν οι δύο πατέρας και κόρη.Η πεθερά μου όλη μέρα ψωνίζει από το νετ γιατι απλά βαριέται να δουλέψει.Ποτέ δεν δούλεψε.
Τώρα θα το κάνει?Για την κόρη τα είπα πιο πάνω.
Έχουν φεσώσει όλους τους συγγενείς τώρα ήρθε η σειρά μας μάλλον.

Το κακό είναι ότι ο Γ. κάνει ότι δεν βλέπει και θα πέσει μέσα στο λάκο.
Αν γίνει η αρχή χαθήκαμε....
αυτοί οι άνθρωποι έχουν πρόβλημα με τα λεφτά και αδυναμία στα χρέη,αλλεργία στη δουλειά και αγάπη στη ζητιανιά.
Εγώ πια στάση να κρατήσω?
Θα πούλαγα και τα σωθικά μου για να μη λείψει από το παιδί μου τίποτα θα έφτανα στο πάτο για να του παρέχω μια αξιοπρεπή ζωή μα ποτέ δε θα του τράβαγα την μπουκιά από το στόμα γιατί εγώ πεινάω!

Είμαι πολύ μικρή για να ορίσω τη λέξη γονιός αλλά αυτό που νιώθω για αυτό το πλάσμα που γέννησα και με τόσο κόπο ανασταίνω μέρα νύχτα είναι αυτό που με κάνει να λέω όλα για εκείνο.
Ανακαλύπτω όμως πως κάποιοι άλλοι έχουν αλλάξει τους ρόλους και αντί να δίνουν μόνο παίρνουν και μόνο ζητάνε...
Για αυτό το αγγελούδι δεν έδωσαν δεκάρα, το ίδιο και για εμένα και όσο για αυτόν τον άνθρωπο που ονομάζουν παιδί τους εκεί πια κι αν δεν έδωσαν τίποτα ,ούτε τηλ δεν τον έπαιρναν αλλά τώρα που χρειάζονται λεφτουδάκια θυμήθηκαν τον αριθμό!!
Έχω αηδειάσει και κλείνω εδώ ......

είμαστε μονάχοι....

Πέρασαν δυο μήνες.
Μπήκα εδώ μέσα και φύσαγα σκόνες και αράχνες..και να ταν μόνο εδώ..

Και αντί να έχω γεμίσει νέα κατά ένα περίεργο τρόπο δεν έχω τίποτα νέο και τίποτα ωραίο να σερβίρω αντίθετα έχω ένα τσουβάλι παράπονα και κάμποσα κιλά πίκρες.
Και εδώ είναι το μόνο ήσυχο μέρος που μπορώ να πω τα όσα νιώθω όπως τα νιώθω.
Λοιπόν έχω αρχίσει να φοβάμαι..
αρχικά το κόσμο.
Τελευταία δυσκολεύομαι πολύ να βρω έναν άνθρωπο που να έχει καλές διαθέσεις και λίγη θετική ενέργεια!Με αποτέλεσμα να φοβάμαι να ξεστομίσω και την καλημέρα.
Ναι,έκοψα και την καλημέρα με πολλούς γνωστούς και άγνωστους.Δεν το θεωρώ απαραίτητο πια να λέω "καλημέρα" και να με περνάνε για τρελή!Και φυσικά σπάνια να ανταποδίδουν!
Κατά δεύτερο έχω αρχίσει να φοβάμαι το κάθε αύριο που ξημερώνει!
Όλα πάνε από το κακό στο χειρότερο, τουλάχιστον έχουμε κάπως την υγειά μας και αυτό είναι πολύ σημαντικό..Αν και μου φαίνεται πως αν πάω να κάνω αυτή την ειδική εξέταση που πρέπει θα αλλάξει κι αυτό!! Το σκέφτομαι συνέχεια αλλά δεν πάω ποτέ......!
Φοβάμαι..

Φοβάμαι την κούραση μου και όλα αυτά που με βαραίνουν,τις τόσες ευθύνες και το γεγονός ότι είμαι τόσο μόνη σε αυτό!
Σηκώνω ένα τεράστιο φορτίο ευθυνών χωρίς ρεπό και διάλειμμα και δεν υπάρχει πουθενά ένα χέρι βοηθείας!
Περίεργο και άδικο μαζί εγώ να τρέχω και να βοηθάω τους πάντες και για εμένα κανείς ..
κανείς...
Ακόμα και οι δικοί μου άνθρωποι δυσανασχετούν ακόμα και σε αυτή τη λίγη βοήθεια που μου προσέφεραν!
Και έτσι ξαφνικά σήμερα το να κοιμάται το μωράκι μου εκεί κανένα μεσημέρι έγινε πρόβλημα,έγινε κόλλημα στο πρόγραμμα της γιαγιάς γιατί είχε να πάει μια επίσκεψη!!!!!!!
Θα μπορούσε να το είχε πει από την αρχή και όχι να πει όλα αυτά που είπε όταν έτρεξα με την ψυχή στα πόδια για να τον πάρω.
Κουβάλαγα το παιδί στα χέρια και την τσάντα του στην πλάτη και παράλληλα προσπαθούσα να κατεβάσω το καρότσι ολομόναχη απ τα σκαλιά..και όλο αυτό γιατί ? Για μία επίσκεψη ή γιατί απλά είμαι βάρος!
Πήρα το παιδάκι μου μισοκοιμισμενο και με τα πυτζαμάκια του και το έφερα σπίτι μας...
Ούτε γεια δεν μου είπαν ,λες και έφυγε από πάνω τους ένας ανεπιθύμητος.
Αυτή ήταν όλη κι όλη η βοήθεια με το παιδί το να κοιμάται εκεί κάνα μεσημέρι για να μπορώ εγώ να κάνω τις δουλειές του σπιτιού!
Πάει κι αυτό...
Αλλά γιατί? Γιατί τι κακό κάνει ένα μωράκι όταν κοιμάται ...απλά χρειάζεται ησυχία και αυτό μάλλον είναι πρόβλημα!
Ίσως για αυτό και προτιμάνε τη φασαρία καλύτερα που προκαλούν τα ανίψια μου από την ησυχία που χρειάζεται ένα μωράκι!!
Τα ανίψια μου μπορούν να μείνουν εκεί για ώρες αλλά και για μέρες ενώ εμείς και οι δύο ώρες πολλές είναι!! Και πάνε κι αυτές!
Και ακούω και τα σχόλια...ότι έκανα το παιδί μου μαμάκια!
Γιατι σαν τι άλλο θα μπορούσε να γίνει?Τι άλλο έχει εκτός από τη μαμά του??
Έχει μήπως τη γιαγιά που θα το πάει βόλτα στις κούνιες?
Έχει μήπως το παππού του?
Ένα μπαμπά έχει που αν προλάβει θα τον δει και μια μαμά να την τρώει στη μάπα όλη μέρα!
Μαζί παίζουμε,γελάμε,ξυπνάμε,κοιμόμαστε,τρώμε,κάνουμε μπάνιο,πάμε στη τουαλέτα,τις τράπεζες,στο σούπερ μάρκετ,παντού μαζί γιατί η μαμά δεν έχει καμία βοήθεια καμία νταντά αλλά και κανέναν άλλο να μπορεί να αναλάβει το μωρό της..αλλά και πάλι για άλλη μια φορά η μαμά φταίει που το παιδί έγινε μαμάκιας!
Αλλά εγώ δεν το βλέπω έτσι,εγώ έχω εκείνο κι αυτό εμένα!
Εκεί τρέχω για αγκαλιά ,για ένα φιλί,για ένα χάδι για ένα γλυκό λογάκι..εκεί σε εκείνο!
Παρόλα αυτά όμως δεν νιώθω καλή μαμά πάντα!
Σήμερα με το που γύρισε ο άντρας μου άνοιξα την πόρτα και έφυγα σε κακά χάλια ήθελα να βρω ένα μέρος απλά να κλάψω ....κάτι που δεν μπορώ να κάνω μπροστά στο παιδί μου!
Πήγα και βρήκα ένα παγκάκι που δεν το έβλεπαν τα φώτα και εκεί έλιωσα στο κλάμα..
στέγνωσαν όλα μέσα μου κοίταγα γύρω μου μπας και ενδιαφερθεί κανείς αλλά κανείς δεν πέρναγε από αυτή τη σκοτεινή γωνία!
Δεν ξέρω ...απλά να ήθελα να νιώσω πως δεν είμαι μόνη μου!
Αλλά όσο κι αν το ήθελα αυτό το συναίσθημα δεν άλλαζε.....

Γύρισα σπίτι και βρήκα τις ευθύνες μου να με περιμένουν,πιάτα,μπάνιο το μωρό,πλυντήρια και άλλα πολλά..δεν είχα κουράγιο ούτε να το συζητήσω..
Ο άντρας μου λιώμα στη κούραση στεκόταν με το ζόρι αλλά έπαιζε με το μωρό..κι όμως για κάποιο λόγο ένιωθα ακόμα μόνη...
Σκέφτηκα πως ακόμα κι αυτός που κάνει μια τόσο κοπιαστική δουλειά κάποτε σχολάει και το βράδυ κοιμάται ανενόχλητος ...εγώ???
Τι κάνω εγώ? Είμαι όρθια όλη μέρα ,γυρνάω σαν τη σβούρα και τη νύχτα σηκώνομαι 3-4 φορές γιατί κλαίει το παιδί...και άρχισα τα παράπονα..η ατμόσφαιρα βάρυνε και όλα χάλασαν...
Και πάλι νιώθω μόνη...αλλά τώρα νιώθω διπλά μόνη...
Πριν λίγο πήγα πάνω από την κούνια του μωρού...τα μάτια μου έτρεχαν και κράταγα την ανάσα μου να μην τον ξυπνήσω...

Ήθελα να του πω δυο λόγια : συγνώμη για σήμερα ...που σε ταλαιπώρησα τόσο δεν το ήθελα..δεν έφταιγα...συγνώμη που έφυγα έτσι αλλά είχα τόση ανάγκη να κλάψω και αυτό το θέαμα δεν είναι για τα ματάκια σου..συγννώμη που τα θαλάσσωσα ....αύριο θα είμαι μια καλήτερη μαμά και αυτό για εσένα μόνο...γιατί μόνο εσένα έχω...σ΄αγαπώ...

Χίλιες σκέψεις έχουν βαρύνει το κεφάλι μου και ύπνος δεν μου κολλάει ,θέλω να φωνάξω στο μπαλκόνι << βοήθειααααα>> μήπως και με ακούσει κανείς αλλά ειμαι σιγουρη πως κανείς δεν θα χαλαστεί για εμένα...